Prosisz AI o formularz kontaktowy. Dostajesz kod, pola i przycisk wysyłania. Wszystko wygląda dobrze, dopóki nie otworzysz pustego formularza i nie zobaczysz czerwonych błędów, zanim zdążysz cokolwiek wpisać. Albo nie spróbujesz obsłużyć wyskakującego okna samą klawiaturą.
W takich miejscach przydaje się Modern Web Guidance. To projekt, który dostarcza agentom programistycznym wskazówki dotyczące tworzenia stron: od zachowania formularzy po zgodność funkcji z przeglądarkami. Agent ma sięgnąć po odpowiedni materiał przed napisaniem kodu, a później sprawdzić, czy rzeczywiście zastosował zalecenia.
Podoba mi się ten pomysł z bardzo praktycznego powodu. Przy pracy z AI łatwo skupić się na tym, czy strona już wygląda tak, jak chcemy. Znacznie mniej widać na zrzucie ekranu: obsługę fokusu, komunikaty błędów czy niepotrzebny JavaScript. Właśnie o tych rzeczach warto rozmawiać, zanim uznamy stronę za gotową.
Co to jest Modern Web Guidance?
Modern Web Guidance to zestaw umiejętności dla agentów AI piszących kod, czyli tak zwanych skills. Łączy instrukcje pracy agenta z wyszukiwaniem poradników dotyczących platformy webowej. Materiały opisują konkretne zadania oraz zasady ich wykonania, z uwzględnieniem dostępności i obsługi w przeglądarkach. Oficjalne wprowadzenie do Modern Web Guidance.
Skill można rozumieć jako instrukcję dla asystenta: kiedy ma skorzystać z dodatkowej wiedzy, jak znaleźć właściwy poradnik i co sprawdzić po zmianie kodu. Sam model nadal wykonuje zadanie. Modern Web Guidance dostarcza mu materiał, do którego może się odwołać.
Projekt znajduje się w organizacji GoogleChrome na GitHubie, ale jego README wymienia również udział zespołów Edge, Firefox, MDN i społeczności. Kod udostępniono na licencji Apache 2.0. To narzędzie dla osób budujących strony i aplikacje, także poza samym Chrome. Repozytorium projektu.
Film o Modern Web Guidance
Poniżej materiał wideo twórców projektu. Uruchomisz go przyciskiem odtwarzania.
Dlaczego AI potrzebuje dodatkowych wskazówek do pisania stron?
Autorzy projektu wskazują na rozbieżność między wzorcami utrwalonymi w modelach a możliwościami współczesnych przeglądarek. Agent może sięgnąć po starsze rozwiązanie, choć dzisiaj część pracy wykona za niego HTML lub CSS. Stąd nacisk na praktyczne instrukcje, a nie samo wymienianie nazw nowych API. Założenia Modern Web Guidance.
Wyobraź sobie zadanie: dodaj do formularza rozwijane wyjaśnienie, jakie pliki można załączyć. Można do tego dopisać obsługę kliknięć, przełączanie widoczności i zamykanie panelu. Zanim powstanie ten kod, warto sprawdzić, czy potrzebne zachowanie nie jest już dostępne w przeglądarce.
Nie oznacza to, że każda biblioteka jest zbędna. Jeżeli projekt ma sprawdzony komponent, spójny z resztą aplikacji, jego wymiana tylko dla użycia nowszej funkcji może dołożyć pracy. Oczekiwałbym od agenta uzasadnienia zmiany: co upraszczamy, jakie zachowanie zachowujemy i kogo może dotyczyć problem ze zgodnością.
Jak Modern Web Guidance działa podczas pracy z agentem?
W instrukcji skilla opisano prosty przebieg. Agent wyszukuje poradniki dla konkretnej czynności, czyta opisy wyników i pobiera pasujące materiały. Następnie stosuje zalecenia w kodzie oraz sprawdza zgodność rozwiązania z instrukcją. Nie musi wczytywać całego katalogu do każdej rozmowy. Instrukcja działania skilla.
Przykładowe zadanie może wyglądać tak:
Zadanie: popraw zachowanie błędów w formularzu
↓
Wyszukanie poradnika o walidacji po interakcji
↓
Odczyt wskazówek i wymagań zgodności
↓
Zmiana istniejącego formularza
↓
Sprawdzenie błędnych i poprawnych danych w przeglądarceTo schemat pracy, który proponuję przy takim zadaniu, a nie zapis przeprowadzonego tutaj testu. W praktyce chciałbym zobaczyć, z jakiego poradnika agent skorzystał i które zalecenia zastosował. Sama odpowiedź „użyłem Modern Web Guidance” nie mówi jeszcze wiele o jakości poprawki.
Skill skupia się na kodzie frontendowym. Przykłady oparte na HTML, CSS i JavaScript agent powinien dopasować do technologii projektu. Nie jest to polecenie, aby przepisać istniejącą aplikację na inny framework. Zakres i sposób użycia skilla.
Do czego można go wykorzystać?
Katalog obejmuje między innymi formularze, komponenty interfejsu, CSS, wydajność, dostępność, bezpieczeństwo i prywatność. Są też materiały o PWA oraz funkcjach AI w przeglądarkach. Poradniki pisano przede wszystkim z myślą o agentach, dlatego bywają bardziej instruktażowe niż typowy artykuł dla człowieka. Katalog poradników.
Tak przełożyłbym te obszary na zadania przy zwykłej stronie firmowej:
| Obszar | Przykładowe zadanie dla agenta | Co sprawdzić po zmianie |
|---|---|---|
| Formularze | Popraw moment wyświetlania błędów | Czy użytkownik rozumie, co i kiedy ma poprawić |
| Okna i panele | Dobierz sposób otwierania dodatkowej treści | Klawiaturę, zamykanie i pozycję fokusu |
| Układ strony | Dopasuj komponent do miejsca, w którym się znajduje | Wąski ekran i różne długości tekstów |
| Wydajność | Sprawdź kod opóźniający reakcję na kliknięcie | Pomiar przed zmianą i po niej |
| Dostępność | Popraw obsługę interaktywnego elementu | Nazwy kontrolek, kolejność tabulacji i widoczny fokus |
Tabela jest listą przykładowych zadań do wykonania i odbioru. Nie oznacza, że samo dołączenie skilla automatycznie poprawi wszystkie te elementy.
Przykład: błędy formularza dopiero po interakcji
Jeden z poradników dotyczy selektorów :user-invalid i :user-valid. Pozwalają powiązać wizualną informację o poprawności pola z interakcją użytkownika. To pomaga uniknąć sytuacji, w której wymagane, ale jeszcze nietknięte pole od razu wygląda jak błąd. Poradnik o walidacji po interakcji.
Uproszczony fragment CSS może wyglądać tak:
input:user-invalid {
border-color: #b42318;
}
input:user-valid {
border-color: #287448;
}To tylko przykład zmiany wyglądu pola. Gotowy formularz potrzebuje także etykiet, czytelnych komunikatów i poprawnego powiązania błędu z polem. Sam czerwony kolor nie wyjaśnia, czy w adresie e-mail brakuje znaku @, czy użytkownik nie uzupełnił wymaganego pola. Wskazany poradnik omawia również obsługę starszych przeglądarek.
Przy odbiorze poprawki spróbowałbym wysłać pusty formularz, wpisać błędny adres, poprawić go i przejść między polami klawiszem Tab. Taki test mówi mi więcej niż sam widok zielonej ramki.
Przykład: otwieranie panelu z poziomu HTML
Inny materiał opisuje deklaratywne sterowanie oknami dialog i elementami popover. Przycisk wskazuje element oraz działanie, a przeglądarka wykonuje odpowiednią operację. Poradnik pokazuje między innymi atrybuty commandfor i command. Sterowanie dialogami i popoverami.
Najciekawsza jest dla mnie część dotycząca ograniczeń. Materiał zwraca uwagę na obsługę starszych przeglądarek, powrót fokusu i różnice w zachowaniu polyfilli. Ostrzega też przed podłączeniem dwóch mechanizmów przełączania tego samego panelu, bo mogą otworzyć i natychmiast zamknąć element.
Dlatego nie kopiowałbym krótkiego przykładu bez reszty instrukcji. Zaoszczędzone kilka linijek JavaScript nie pomoże, jeśli panel przestanie działać części odwiedzających.
Baseline: skąd wiadomo, czy można użyć danej funkcji?
Baseline opisuje dostępność funkcji platformy webowej w głównych przeglądarkach: Chrome, Edge, Firefox i Safari, z uwzględnieniem wskazanych wersji mobilnych. Funkcja osiąga status Newly available, gdy jest obsługiwana w całym zestawie. Po 30 miesiącach od tego momentu przechodzi do Widely available. Wcześniej może mieć ograniczoną dostępność. Wyjaśnienie Baseline.
| Status | Co oznacza przy wyborze rozwiązania |
|---|---|
| Limited availability | Obsługa nie obejmuje jeszcze całego zestawu przeglądarek Baseline |
| Newly available | Funkcja działa we wszystkich przeglądarkach tego zestawu, ale może brakować jej w starszych wersjach |
| Widely available | Od uzyskania interoperacyjności minęło co najmniej 30 miesięcy |
Domyślnie Modern Web Guidance przyjmuje ostrożniejszy cel Widely available, jeżeli projekt nie określa innej polityki zgodności. Własny cel można opisać w instrukcjach projektu. Konfiguracja Modern Web Guidance.
Dla strony firmy wybrałbym obsługiwane przeglądarki na podstawie jej odbiorców. Status Baseline pomaga podjąć decyzję, ale nie jest wynikiem testu konkretnego formularza na konkretnym telefonie. Takiego sprawdzenia nadal potrzebuję.
Jak zainstalować Modern Web Guidance?
Oficjalna dokumentacja rekomenduje instalator uruchamiany przez npx:
npx modern-web-guidance@latest installPolecenie uruchamia kreator konfiguracji. Wymaga środowiska z Node.js i dostępnym npx. Projekt dokumentuje integracje z agentami obsługującymi skills, a rekomendowana ścieżka instalacji zapewnia także mechanizm aktualizacji. Metody alternatywne mogą różnić się pod tym względem. Instalacja i obsługiwane środowiska.
Jeśli chcesz najpierw zobaczyć materiały bez instalowania integracji w agencie, README podaje polecenia wyszukiwania i pobierania poradnika:
npx modern-web-guidance@latest search "animate a dialog modal backdrop"
npx modern-web-guidance@latest retrieve "animate-to-from-top-layer"npx nadal pobiera i uruchamia pakiet. Pomijasz tutaj instalację skilla w swoim narzędziu, a nie uruchamianie oprogramowania. Identyfikator poradnika najlepiej wybierać z aktualnych wyników wyszukiwania. Polecenia w README projektu.
Po konfiguracji dałbym agentowi małe, konkretne zadanie:
Użyj Modern Web Guidance do przeglądu formularza kontaktowego.
Sprawdź moment wyświetlania błędów i obsługę klawiaturą.
Zachowaj obecny wygląd, walidację i mechanizm wysyłania.
Najpierw wskaż problemy oraz poradniki, z których korzystasz.
Po poprawkach pokaż, jakie scenariusze sprawdziłeś.To mój przykład polecenia. Celowo ogranicza zakres do jednego elementu strony, aby dało się ocenić rezultat.
Czy można sprawdzić istniejącą stronę?
Tak. Projekt udostępnia polecenie legacy-scan, które szuka w plikach kodu wybranych wzorców możliwych do unowocześnienia:
npx modern-web-guidance@latest legacy-scan .Sam skaner działa deterministycznie i lokalnie: analizuje kod, bez wywołania modelu językowego. To nie oznacza, że późniejsza analiza raportu przez agenta i poprawianie plików nie zużywają tokenów. Opis procesu modernizacji.
Wyniki trzeba sprawdzić w kontekście projektu. Znaleziony fragment może być celowym rozwiązaniem dla starszej przeglądarki, kodem zewnętrznym albo miejscem, które tylko przypomina szukany wzorzec. Dokumentacja przewiduje weryfikację takich przypadków przed zmianami. Skan obejmuje część katalogu poradników, więc pusty raport nie jest potwierdzeniem, że cała strona została sprawdzona.
Zleciłbym najpierw raport z lokalizacją fragmentów i uzasadnieniem proponowanych zmian. Dopiero później wybrałbym poprawki do wdrożenia. Przy działającej stronie kontaktowej albo sklepie wolę małą zmianę z testem niż jednoczesną wymianę wszystkich starszych konstrukcji.
Po co są dwa repozytoria na GitHubie?
Podobne nazwy mogą zmylić, dlatego warto je rozdzielić:
| Repozytorium | Do czego służy |
|---|---|
| GoogleChrome/modern-web-guidance | Dystrybucja gotowych skills i konfiguracji wtyczek dla agentów |
| GoogleChrome/modern-web-guidance-src | Źródła poradników, narzędzia developerskie i infrastruktura testowania projektu |
Zgłoszenia błędów oraz pull requesty trafiają do repozytorium źródłowego. To tam rozwijane są materiały, narzędzia CLI i testy, zanim zostaną opublikowane w wersji przeznaczonej do instalacji. Opis architektury repozytoriów.
W modern-web-guidance-src znajdują się między innymi katalogi guides, features, skills-src i src. Projekt obejmuje także sprawdzanie poradników i ocenę wygenerowanych rozwiązań. W dokumentacji dla współtwórców opisano osobne ścieżki pracy nad treścią oraz testami opartymi na Playwright. Naszą stronę nadal trzeba sprawdzić osobno.
Do zwykłego korzystania z poradników nie trzeba zaczynać od klonowania repozytorium źródłowego i uruchamiania całego środowiska developerskiego.
Co zrobić, jeśli agent ignoruje Modern Web Guidance?
Dokumentacja poświęca temu osobną sekcję. Samo zainstalowanie skilla nie daje pewności, że agent sięgnie po niego przy każdym zadaniu. Można wskazać go wprost w poleceniu i sprawdzić, czy w przebiegu pracy pojawiło się wyszukiwanie oraz pobranie odpowiednich poradników. Rozwiązywanie problemów.
Pomaga też dokładniejsze zadanie. „Popraw stronę” zostawia dużo miejsca na przypadkowy wybór zmian. „Sprawdź, dlaczego błąd e-maila pojawia się przed wpisaniem danych” daje agentowi konkretny problem do rozpoznania.
Jeśli poradnik nie pasuje do sytuacji albo nie obejmuje potrzebnej funkcji, oczekiwałbym jasnej informacji o tej luce. Nie chciałbym, żeby agent dopisywał brakujące zalecenia z pamięci i przedstawiał je jako stanowisko projektu.
Czy warto korzystać z Modern Web Guidance przy stronie firmowej?
Moim zdaniem warto zacząć od jednego zadania, które i tak trzeba wykonać. Poprawić formularz, sprawdzić okno z ofertą albo przejrzeć fragment interfejsu. Wtedy łatwiej porównać kod i zachowanie strony przed zmianą oraz po niej.
Nie traktowałbym instalacji skilla jako pozycji na liście rzeczy, które rzekomo gwarantują jakość. Przy odbiorze nadal chciałbym wiedzieć: czy działa wysyłka, czy przyciski są dostępne z klawiatury, co dzieje się na małym ekranie i czy zmiana nie zepsuła innych widoków. Jeśli celem była wydajność, potrzebuję pomiaru.
Modern Web Guidance dostarcza agentowi instrukcje do konkretnego zadania i zasady zgodności z przeglądarkami. Po wdrożeniu pozostaje sprawdzić, czy poprawka działa w naszym projekcie.
Przy tworzeniu strony internetowej mogę pomóc przełożyć takie techniczne decyzje na działającą ofertę i wygodny kontakt. Jeśli masz już stronę, zacząłbym od wskazania miejsc, które utrudniają korzystanie z niej. Dopiero do tych problemów dobierałbym narzędzia.
Dokumentację i repozytoria sprawdziłem 15 listopada 2026 r. Polecenia opisuję na podstawie dokumentacji projektu; artykuł nie jest raportem z testu porównawczego modeli AI.
Zdjęcie okładkowe: Duncan Meyer / Unsplash, Unsplash License.
Co warto poprawić na Twojej stronie?
Podeślij adres i opisz, co utrudnia korzystanie ze strony. Zaproponuję zakres prac i sposób sprawdzenia efektów.
Porozmawiajmy o Twojej stronie


